De wandeling begint bij Landgoed Mattemburgh en gaat door het bos van Lindonk. Je merkt goed de overgang van de zanderige bossen naar de kleiachtige polders doordat het landschap begint te dalen. Je gaat hier zelfs door een holle weg die je alleen in Zuid-Limburg zou verwachten. Zodra je de bossen van het landgoed verlaat, opent het landschap zich. Je staat nu aan de rand van het Markiezaat, het op twee na grootste wetland van Nederland. Ooit was dit een zeearm van de Oosterschelde, maar na de aanleg van de Oesterdam is het een zoetwatermoeras geworden waar de natuur de vrije loop krijgt.
De route maakt een ommetje door het natuurgebied De Duintjes om vervolgens langs de rand van het gebied in de richting van hoeve Hildernisse te gaan. Deze monumentale boerderij uit het midden van de 18e eeuw ligt op de grens van de Brabantse Wal. Ze is genoemd naar het dorp dat hier vroeger lag, met 300 huizen, een kerk en een klooster. Door stormvloeden is het in de 16e eeuw weggevaagd. Hoeve Hildernisse is een langgevelboerderij en tot het ontstaan van het Markiezaatsmeer in 1984 was het de laatste buitendijkse boerderij van Nederland.
De route gaat verder in de richting van het natuurgebied Markiezaat. Hier maak je een ommetje naar de vogelkijkhut met de toepasselijke naam, De Hildernissehut. Deze hut ligt op een strategisch punt aan de rand van het Markiezaatsmeer. Vanuit de hut kijk je uit over de slikken en schorren waar duizenden vogels foerageren. De hut is een favoriet onder vogelaars omdat de kans hier groot is om de imposante zeearend te zien jagen boven het water. Ook lepelaars, kluuten en grote groepen eenden laten zich hier, afhankelijk van het getij en het seizoen, uitstekend bewonderen. Vergeet dus vooral je verrekijker niet!
Na het ommetje bereik je al snel het bezoekerscentrum De Kraaijenberg. Vanop de uitkijktoren heb je een uniek uitzicht op heel het gebied. In het oosten zie je de dichte bossen van de Brabantse Wal, in het westen kijk je uit over de glinsterende platen van het Markiezaatsmeer en bij helder weer zie je zelfs de contouren van de Antwerpse haven en de Zeelandbrug.
Op de grens van de Brabantse Wal wandel je verder naar een deel van het Landgoed Mattemburgh waar je door de Dubbele Dreef gaat. Dit zijn twee parallel lopende lanen met statige oude beuken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn veel bomen beschadigd geraakt door granaatscherven en kogels. Je kunt de littekens nog steeds zien. Door een open weidelandschap wandel je terug naar de gemengde bossen van het landgoed Mattenburgh om zo weer het vertrekpunt te bereiken.